Ogłoszenia

Na porannej Mszy św. w niedzielę 11 stycznia ksiądz kanonik Bogdan Schmidt obchodził we wspólnocie parafialnej swoje 87. urodziny. Razem z nim dziękowaliśmy Panu Bogu za jego kapłaństwo i za ponad 50-letnią posługę w naszej parafii. Mszę Świętą sprawował Dostojny Jubilat; było to jego dziękczynienie za dar powołania i kapłaństwa, za wszelkie łaski jakimi Bóg go obdarzył i za ludzi, jakich na swojej drodze spotkał. Kazanie wygłosił ks. proboszcz Wacław Nowak, który odniósł się do Ewangelii tego dnia podkreślając, jak ważny w życiu człowieka jest sakrament chrztu. To – jak zauważył – ponowne narodziny człowieka, tym razem jako dziecka Bożego. Kończąc zwrócił się do Jubilata, który całe swoje życie z ufnością zawierzył Bogu i z pokorą poddawał się Jego woli. Podziękował Księdzu Kanonikowi za wszystkie lata posługi kapłańskiej, zwłaszcza w parafii i życzył, aby Bóg obdarzył go wszelkimi łaskami i zdrowiem, a Matka Boża i patron parafii św. Jerzy otoczyli go swoją opieką. Życzenia Jubilatowi złożyli także parafianie. Księże Kanoniku, niech dobry Bóg błogosławi Co na wszystkie lata jakie jeszcze przed Tobą, oraz obdarzy dobrym zdrowiem, kondycją fizyczną, psychiczną i duchową, abyś mógł jak najdłużej posługiwać w naszej parafii.

Kolędy są jednymi z najbardziej lubianych i popularnych pieśni religijnych. Śpiewają je wszyscy, nawet osoby niezbyt zaangażowane w życie religijne… To dlatego nasz kościół wypełnił się ludźmi, którzy chcieli ich nie tylko posłuchać, ale razem z wykonawcami śpiewać dla Nowonarodzonego. Koncert kolęd i pastorałek odbył się w sobotnie popołudnie 10 stycznia. Kto przyszedł, nie żałował, bo koncert przy bożonarodzeniowej szopce był piękny. W programie znalazło się 16 kolęd i pastorałek – zarówno popularnych jak i mniej znanych, śpiewanych i w wykonaniu instrumentalnym. Usłyszeliśmy m.in: „Dzisiaj w Betlejem”, „Wśród nocnej ciszy”, „Bóg się rodzi”, „Oj maluśki, maluśki”, „Cicha noc”, „Z narodzenia Pana” , „Poematus in Betlejem”, „Chojka”, czy „Na zielonej łące”. Po bogatym świecie polskich kolęd i pastorałek poprowadzili nas w tym roku: Zespół Pieśni i Tańca INA, orkiestra dęta W&BB oraz aktorzy Teatru Brama. Oczywiście, była też gwiazda betlejemska, był turoń, ale przede wszystkim było piękne wykonanie kolęd i pastorałek. Wykonawcy – od przedszkolaków do seniorów – wnieśli swoim kolędowaniem dużo radości, która szybko udzieliła się widzom tego widowiska, więc kolędowali razem z nimi. Na koniec kolędnicy złożyli słuchaczom życzenia, „co by się wam w nowym roku darzyło”, a w finale zabrzmiała radosna pastorałka „Gore gwiazda”, którą zaśpiewali wszyscy. Za wspaniały koncert, który przygotowali Ewa Łukaszewska (ZPiT Ina), Aleksandra Ślusarczyk (Teatr Brama) oraz Bartłomiej Kwaśniewicz (Orkiestra W&BB), podziękował wykonawcom ks. proboszcz Wacław Nowak. Zapraszamy za rok.

We wtorek (6 stycznia) po raz trzynasty Goleniowianie mieli możliwość wzięcia udziału w Orszaku Trzech Króli, który organizowany jest przez naszą parafię w uroczystość Objawienia Pańskiego. I z tej możliwości – mimo mroźnego dnia – licznie skorzystali. Tegoroczny orszak odbywał się on pod hasłem „Nadzieją się cieszą”. Nie przypadkiem to hasło wybrano: 6 stycznia 2026 roku zakończył się bowiem Święty Rok Jubileuszu, który przeżywaliśmy pod hasłem „Pielgrzymi nadziei”. Pielgrzymami nadziei byli również ewangeliczni Mędrcy, którzy za wskazaniami gwiazdy wyruszyli w drogę ku Nowonarodzonemu Dzieciątku Jezus. My wszyscy potrzebujemy małych i większych nadziei, które dzień po dniu podtrzymują nas w drodze. Jednak bez wielkiej nadziei, jaką daje nam Bóg przychodzący na świat w postaci bezbronnego dziecka, są one niewystarczające. To dlatego tak ochoczo idziemy wraz z Mędrcami w kierunku stajenki, gdzie leży Jezus przynoszący światu nadzieję. Jak co roku Orszak Trzech Króli odbył się w setkach miejscowości w całej Polsce. Nasza parafia przyłączyła się do tej widowiskowej i radosnej akcji modlitewnej w 2014 roku i co roku, niezależnie od pogody, gromadzi ona wielu wiernych z całego miasta, a także z okolicznych miejscowości. Tradycyjnie już orszak wyruszył sprzed stadionu, gdzie powitaliśmy przybyłych pieszo trzech Króli: Kacpra, Melchiora i Baltazara. Chwilę później uformował się królewski orszak i prowadzony przez gwiazdę betlejemską oraz królewskie sztandary ze śpiewem dotarł do szopki w naszym parafialnym wieczerniku. Tam królowie oddali hołd Dzieciątku Jezus i złożyli przyniesione Mu dary – mirrę, kadzidło i złoto. Dary przyniosły też dzieci. Mszę Świętą wieńczącą Orszak Trzech Króli sprawował ks. Mark Kawa, który w kazaniu przytoczył legendę o czwartym królu. Spóźniony na spotkanie z Kacprem, Melchiorem i Baltazarem samotnie szedł do Jezusa, po drodze oddając spotkanym biednym ludziom to, co posiadał, nawet berło i królewski płaszcz oraz koronę, by ocalić przed Herodem dzieci. Kończąc tę opowieść ks. Marek powiedział: Waszym zadaniem jest dzisiaj to, aby każdy z was był takim czwartym królem i pomagał ludziom w potrzebie. Tego oczekuje od nas Pan Jezus, który mówił: „Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili.” Po poświęceniu kredy, kadzidła i wody oraz błogosławieństwie, ks. proboszcz Wacław Nowak podziękował wszystkim osobom, które włączyły się w przygotowanie Orszaku Trzech Króli. Przede wszystkim pani Sylwii Sobolewskiej, od kilku lat głównej organizatorki tego wydarzenia, a także osobom, które ją w tym wspierały, zwłaszcza panom wcielającym się w role Kacpra, Melchiora i Baltazara. Chwila na sesję zdjęciową z królami przed szopką zakończyła tegoroczną edycję Orszaku.

31 grudnia – w ostatni dzień roku 2025, Roku Jubileuszowego, zgromadziliśmy się na uroczystej Mszy Świętej, aby podziękować Panu Bogu za wszelkie dobro, jakiego z Jego łaski w minionym roku doświadczyliśmy, przebłagać za to, co było złe i prosić, by błogosławił nam na rok 2026, w który z nadzieją wchodzimy. Ostatnią w 2025 roku Eucharystię sprawował ks. proboszcz Wacław Nowak w koncelebrze z ks. kan. Bogdanem Schmidtem o raz ks. Markiem Kawą. Rozpoczynając ją powiedział: „Kończy się rok 2025 – różny dla każdego z nas, ale niezależnie od tego jaki był, chcemy dzisiaj być blisko Boga i tą Mszą powiedzieć Mu: dziękujemy, przepraszamy i prosimy”. W ostatnim w tym roku kazaniu ks. proboszcz skierował nasz wzrok ku Jezusowi stwierdzając, że poznawanie Boga dokonuje się przez Jezusa. „W Jezusie oglądamy Boga, bo Jezus to obraz Boga Ojca. Boga, który jest wpisany w życie każdego z nas. Dlatego całe nasze życie powinno być poznawaniem Chrystusa, który jest obecny w Najświętszym Sakramencie, w każdej Eucharystii, w każdej przyjętej komunii świętej. Jezus chce być w każdej chwili naszego życia, w naszych sercach, a nade wszystko w naszym dziękczynieniu”. Na koniec powiedział: „Poznać Boga, to poznać Jezusa, kochać Boga, to kochać Jezusa, iść za Bogiem to iść za Jezusem, a iść za Jezusem to być w Jego Kościele. I na tę drogę z Jezusem wszystkim błogosławię”. Ostatnie w roku 2025 modlitewne spotkanie zakończyło się nabożeństwem przed Najświętszym Sakramentem, podczas którego ks. proboszcz przepraszał Boga za zło, jakiego ludzie dopuścili się w minionym roku, zwłaszcza za wojny, za nienawiść i krzywdy wyrządzone innym ludziom, za to, że wstydziliśmy się wiary i nie broniliśmy Kościoła; dziękował za każde ochrzczone dziecko, za każde zawarte przed Nim małżeństwo, za dzieci, które przystąpiły do pierwszej komunii świętej i młodzież, która przyjęła sakrament bierzmowania, za rodziny, za rodzinę parafialną i wspólnoty w niej działające oraz prosił Boga, aby zachował świat od nienawiści, wojen, klęsk żywiołowych i każdego zła, aby naszą diecezję i parafię miał w swojej opiece i prowadził drogą Ewangelii, aby błogosławił naszej Ojczyźnie, a nam wszystkim dał spełnienie zamierzonych planów, zgodnych z Jego zbawczym zamiarem. W nowy rok weszliśmy dzień później w uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki (1 stycznia 2026 r.). Klęcząc przed Najświętszym Sakramentem i odmawiając litanię loretańską zawierzyliśmy Maryi – Matce Zbawiciela, Matce Kościoła i naszej Matce – każdy dzień naszego życia i wszystkie nasze intencje. I prosiliśmy, byśmy tak jak Jezus doświadczyli Jej macierzyńskiej miłości i by była naszą przewodniczką do Boga Ojca.

W naszej parafii utrwaliła się tradycja, że w uroczystość Świętej Rodziny wiele małżeństw odnawia przyrzeczenia małżeńskie. Tak też było w niedzielę 28 grudnia. „Uroczystość Świętej Rodziny to dzień, kiedy wpatrzeni w Świętą Rodzinę: Jezusa, Maryję i Józefa kierujemy nasze myśli ku naszym rodzinom, pytając siebie na ile są one tak doskonałe jak Święta Rodzina. Na ile mężowie są tacy jak Józef, żony jak Maryja, a dzieci jak Jezus. W ten wyjątkowy dzień chcemy objąć modlitwą wszystkie nasze rodziny, nasze małżeństwa, także naszą rodzinę parafialną, bo to one stanowią fundament Kościoła” – powiedział ks. proboszcz Wacław Nowak, rozpoczynając sumę parafialną. Po Ewangelii odczytał List Pasterski Konferencji Episkopatu Polski na Niedzielę Świętej Rodziny, w którym biskupi podejmują szeroko rozumiane problemy współczesnych rodzin. Piszą w nim m. innymi: „Dzisiejsza Ewangelia pokazuje nam Świętą Rodzinę. Trzy osoby, z których każda jest inna, ale razem tworzą dom. Maryja – słuchająca. Józef – opiekuńczy, Jezus – obecny . Nie konkurują, nie porównują się. Każdy wnosi coś, czego inni nie mają. To jest klucz: w rodzinie nikt nie jest zbędny. Ani dziecko, które dopiero się uczy mówić. Ani staruszek, który już nie pamięta imion wnuków. Ani ten, który nie wszedł w związek małżeński. Ani ten, który codziennie zmaga się z przewlekłą chorobą. W swojej różnorodności wszyscy jesteśmy niezbędni. A razem możemy stawać się tym, czym była Święta Rodzina: miejscem, gdzie Bóg mieszka między ludźmi. Bo nasz Ojciec naprawdę marzy o rodzinie, która jest domem dla miłości.” List kończy się słowami słowami papieża Leona XIV: „Umieśćcie Jezusa w centrum waszych rodzin, waszych działań i waszych wyborów. Pozwólcie swoim dzieciom odkryć Jego miłość i nieograniczoną czułość i starajcie się sprawić, by Go kochały tak, jak na to zasługuje” oraz życzeniami: Niech Święta Rodzina z Nazaretu – Jezus, Maryja i Józef – będą dla nas wszystkich wzorem czułości, odwagi i zawierzenia. Niech ich dom, pełen prostoty i pokoju, stanie się inspiracją dla naszych domów, by były miejscem, gdzie mieszka miłość. Niech każda polska rodzina – niezależnie od sytuacji, w jakiej się znajduje – doświadczy bliskości Boga i ludzi, którzy ją wspierają”. We Mszy w intencji rodzin uczestniczyło wiele małżeństw, najwięcej tych z wieloletnim stażem; kilkanaście z nich ma już za sobą ponad 50 a nawet 60 lat wspólnej wędrówki przez życie. Na prośbę księdza proboszcza małżonkowie podali sobie ręce i odnowili przyrzeczenia małżeńskie, które wiele lat temu złożyli przed Bogiem.

24 grudnia, jedyna noc w roku, kiedy niebo łączy się z ziemią, a ludzie dzieląc się opłatkiem i siadając przy wigilijnym stole, stają się sobie szczególnie bliscy. Noc, kiedy w betlejemskiej grocie przychodzi na świat Jezus Chrystus – prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek. Jak co roku przyszliśmy w tę mroźną grudniową noc do parafialnego wieczernika, by powitać Boga zstępującego z Nieba do ludzi w postaci małego, bezbronnego dziecka i klęcząc przed żłóbkiem kolejny raz przeżywać przyjście na świat Zbawiciela. W klimat tej wyjątkowej nocy wprowadzał wystrój kościoła: światełka lampek na choinkach, świąteczna dekoracja ołtarza i piękna szopka z pustym jeszcze żłóbkiem. Dwukrotnie – o 22.00 i o północy – zabrzmiały organy i popłynęły słowa kolędy „Wśród nocnej ciszy”, a ksiądz proboszcz Wacław Nowak wniósł figurkę Dzieciątka, złożył ją w żłóbku i przez dłuższą chwilę adorował. „Spełniła się Boża obietnica, wypełniło się proroctwo i Słowo stało się Ciałem. Jezus stał się człowiekiem, by każdy z nas mógł się stać dzieckiem Bożym i żył w zjednoczeniu z Bogiem.” – powiedział rozpoczynając uroczystą celebrację Pasterki. W kazaniu, które w ten uroczysty wieczór wygłosił, skupił się na istocie Bożego Narodzenia. Powiedział między innymi: „Pielgrzymujemy dzisiaj do Betlejem, bo to tam ponad dwa tysiące lat temu narodził się Jezus Chrystus – prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek (…) Idziemy tam, by powitać i oddać cześć Jezusowi i powiedzieć Mu, czym żyjemy, jacy jesteśmy i jakimi chcielibyśmy być. Ale nade wszystko chcemy po raz kolejny powitać Go w naszym życiu i otworzyć przed Nim nasze serca, bo nasze serca to najpiękniejszy żłóbek dla Jezusa. Wsłuchajmy się w orędzie płynące z Betlejem, w słowa Anioła, który mówi do pasterzy: „Nie bójcie, zwiastuję wam radość wielką, narodził się Zbawiciel. Te słowa skierowane są także do nas, nie bójmy się więc i idźmy do stajenki, do Jezusa i Świętej Rodziny, tak jak stajemy przy Nich podczas każdej Eucharystii, by doświadczyć tajemnicy wiary, dotknąć miłości i przemienić nasze serca”. Swoje rozważania zakończył ks. proboszcz słowami: „Niech miłość, która płynie w tę cichą, świętą noc z betlejemskiej stajenki, będzie w nas nie tylko od święta, ale na co dzień – w każdej Mszy św., w każdej modlitwie i w każdym spotkaniu z drugim człowiekiem. Niech cud Bożego Narodzenia objawi się w naszej Ojczyźnie, w naszym mieście, w naszych rodzinach, a przede wszystkim w naszych sercach. Zabierzcie ze sobą z betlejemskiej stajenki Jezusa, który daje nam wielką miłość, łaskę, którą się z nami dzieli i nadzieję, której chce przysporzyć każdej i każdemu z nas”. Piękną bożonarodzeniową liturgię zwieńczyła kolęda „Bóg się rodzi”. Po błogosławieństwie wiele osób podchodziło do szopki, by pokłonić się Dzieciątku Jezus i Świętej Rodzinie i powierzyć Im swoje radości i troski. ”Podnieś rękę, Boże Dziecię, błogosław Ojczyznę miłą. W dobrych radach, w dobrym bycie wspieraj jej siłę swą siłą”.