Modlitwa do św. Jerzego

Boże, Ty dałeś św. Jerzemu moc do naśladowania naszego Zbawiciela w Jego męce, wysławiamy Twoją potęgę i pokornie Cię prosimy, abyś za wstawiennictwem św. Męczennika wspierał nas słabych ludzi w każdej walce ze złem.

Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Nabożeństwa

Niedziele i święta: 8.00, 9.15, 10.30, 12.00, 14.00, 18.30

Dni powszednie: 6.00 (Roraty), 15.00 (w piątki), 18.30

Codziennie o 18.00 wspólnotowy różaniec

Historia parafii

Parafia p.w. Świętego Jerzego erygowana została dekretem biskupa Diecezji Szczecińsko  – Kamieńskiej ks. Jerzego Stroby 4 marca 1974 roku. Kościołem parafialnym był wybudowany jeszcze przed wojną mały kościół katolicki po lewej stronie rzeki Iny, w którym 9 września 1945 roku odprawiona została pierwsza w polskim Goleniowie Msza św.

 Poniżej prezentujemy krótką historię parafii - kilka dat i zdarzeń, które dla parafii i kościoła parafialnego miały decydujące znaczenie.  

 

Rok 1930

       Korzenie parafii pw. świętego Jerzego sięgają pierwszej połowy XX wieku. W miejscu, w którym dzisiaj stoi kościół parafialny, w 1930 roku wybudowany został niewielki kościół katolicki. Niemiecki Gollnow zamieszkiwało wówczas około 12 tysięcy osób, głównie wyznania protestanckiego. Katolików w samym mieście i najbliższej okolicy było 110 (w 1939 roku ich liczba wzrosła do 211). Byli to zarówno Niemcy jak i polscy robotnicy sezonowi, którzy przybywali na te tereny w poszukiwaniu pracy.

       Najbliższy kościół katolicki znajdował się w oddalonym o 12 km Borzysławcu (niem. Luisenthal), co powodowało, że wierni pozbawieni byli stałej opieki duszpasterskiej i mieli ograniczone możliwości przyjmowania sakramentów (kościół pw. Świętej Katarzyny był kościołem ewangelickim). O to, by w Goleniowie wybudować kościół katolicki, zabiegał proboszcz parafii Luisenthal ks. Artur Schuldei. 27 lipca 1930 roku poświęcono kamień węgielny pod budowę katolickiej świątyni, kilka miesięcy później – 27 grudnia 1930 r. - kościół został konsekrowany. Jego patronem został święty Jerzy (St. Georg), do dzisiaj patronujący i kościołowi, i parafii.

 

Rok 1945

       Początek marca 1945 roku. Do Goleniowa od wschodu i północy zbliża się Armia Czerwona. Niemieccy mieszkańcy miasta opuszczają je w pośpiechu. Po przejściu frontu, miasto – zwłaszcza jego centrum – legło w gruzach. Wypalony i zrujnowany został też kościół ewangelicki pw. Świętej Katarzyny (Katarinenkirche). Kościół Świętego Jerzego, leżący na uboczu głównych działań wojennych, przetrwał w dobrym stanie. I to wokół niego skupiało się przez kilka lat życie religijne mieszkańców polskiego Goleniowa.

       W połowie sierpnia 1945 roku Kościół Polski otrzymał zgodę papieża Piusa XII na administrowanie ziemiami północnymi i zachodnimi. Kilka dni później Administrator Apostolski w Gorzowie w porozumieniu z przełożonym Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej utworzył parafię w Goleniowie, mianując jej proboszczem księdza Franciszka Włodarczyka. Pierwszą Mszę świętą ks. Włodarczyk odprawił dla mieszkańców w niedzielę 9 września w kościele pw. św. Jerzego. Tydzień później – uroczystą, z udziałem burmistrz Ludwiki Moździerz i przedstawicieli wojska.

       Ksiądz Włodarczyk w krótkim czasie skupił wokół parafii wielu ludzi, wspierających go w pracy duszpasterskiej. Jednym z nich był organista Romuald Gołębiowski, który zorganizował i przez wiele lat prowadził chór kościelny. W czerwcu 1946 roku do pierwszej komunii przystąpiło 115 dzieci. Z inicjatywy księdza Włodarczyka we wrześniu 1946 roku ruszyła prowadzona przez Caritas ochronka dla dzieci (kilka lat później przekształcona na przedszkole). W tym samym roku, z uwagi na rosnącą liczbę wiernych, postanowiono kościół rozbudować. W krótkim czasie dobudowana została nawa boczna, w której zawisła kopia obrazu Matki Bożej Ostrobramskiej. Obraz, który do dzisiaj znajduje się w kościele, ufundowali parafianie pochodzący z Wilna.

       W 1957 roku, po oficjalnym przekazaniu goleniowskiej parafii kościoła pw. św. Katarzyny, rozpoczęto jego odbudowę. 26 listopada 1961 r. ks. biskup Ignacy Jeż poświęcił kościół i od tej pory wszystkie msze święte niedzielne i w ciągu tygodnia odprawiane były w kościele św. Katarzyny. Kościół Świętego Jerzego stał się kościołem filialnym; odprawiano w nim tylko niedzielną Mszę św. o godz. 8.00. Wtedy też zaczęto go nazywać „małym kościołem” (dla odróżnienia od dużego – św. Katarzyny).

 

Rok 1974

       Lata sześćdziesiąte i siedemdziesiąte to okres intensywnego rozwoju miasta, także pod względem demograficznym. W 1961 roku Goleniów zamieszkiwało ok. 11 tys. osób, w 1970 r liczył już 14.641 mieszkańców, a 5 lat później – 16.800. Ten dynamiczny rozwój to w dużej mierze efekt utworzenia w 1954 roku Powiatu Goleniowskiego oraz przeniesienia w 1957 r. do Goleniowa II Pułku Lotnictwa Myśliwskiego „Kraków”. Rozwijała się zwłaszcza część miasta po lewej stronie Iny, obecnie w granicach parafii.

       4 marca 1974 roku biskup Szczecińsko – Kamieński ks. Jerzy Stroba podpisał dekret erygujący parafię przy kościele pw. Świętego Jerzego. Czytamy w nim: „Na większą chwałę Boga Wszechmogącego, dla pożytku Kościoła św. i dobra duchowego wiernych z Goleniowa oraz okolicznych miejscowości (…) erygujemy nową parafię pw. św. Jerzego w Goleniowie. Nowa parafia powstaje z podziału parafii pw. św. Katarzyny w Goleniowie. Granica parafii przebiega zasadniczo rzeką Iną i dalej poza nią z tym, że do niej należą ulice: Bohaterów Stalingradu (obecnie Spacerowa), Inwalidzka i Fabryczna. Ponadto do nowej parafii należą następujące miejscowości: Bolechowo, Podańsko, Stawno, Tarnówko, Tarnowiec, Zabród i kolonie”. W 1987 roku miejscowości te, poza Zabrodem, weszły w skład parafii w Helenowie.

       Następnego dnia, 5 marca, biskup Jerzy Stroba mianował księdza Bogdana Schmidta administratorem nowo utworzonej parafii. Spoczął na nim obowiązek zbudowania parafii od podstaw – zarówno jeśli chodzi o społeczność parafialną jak i bazę materialną. W pracy tej wspierał księdza Schmidta wikariusz – ks. Marek Kałamarz, który zorganizował grupę ministrantów, założył scholę, prowadził chór parafialny oraz grał na organach. W kronice parafialnej odnotowano, iż 9 czerwca 1974 roku do Pierwszej Komunii Świętej przystąpiło 60 dzieci (kościół nie był w stanie pomieścić wszystkich, którzy na tę uroczystość przyszli). 13 czerwca odbyła się pierwsza w dziejach parafii procesja Bożego Ciała. Przeszła ulicami Świerczewskiego (obecnie Andersa), Konopnickiej, Reymonta i Sportową, wracając na plac przy kościele.

       Ze sprawozdania duszpasterskiego za 1974 roku wynika, że parafian było ok. 4500, pracowało z nimi 2 księży, a od marca udzielono 94 chrztów, pobłogosławiono 44 małżeństwa, odprowadzono do miejsca wiecznego spoczynku 28 osób, Pierwszą Komunię przyjęło 67 osób, a podczas liturgii rozdano 31 tys. komunii świętych.

 

Rok 1985

       Dla rosnącej w szybkim tempie liczby parafian, „mały kościółek” okazał się niewystarczający; podczas większych uroczystości nie wszyscy się w nim mieścili. Kościół trzeba było rozbudować. W październiku 1975 r. ksiądz Bogdan Schmidt rozpoczął starania o uzyskanie od władz świeckich pozwolenia na remont i rozbudowę kościoła. W tamtych czasach nie było to łatwe, samo uzyskanie zgody na rozbudowę kościoła trwało 5 lat, ale determinacja proboszcza, jego cierpliwe „wydeptywanie ścieżek” do decydentów oraz ogromna pomoc parafian sprawiły, że w miejsce małego kościoła stanął nowy – 7 razy większy od poprzedniego. Projekt wykonała pracownia architektoniczna pod kierunkiem dr. Adama Szymskiego przy współpracy ks. infułata Romana Kostynowicza. Inwestorem byli parafianie, którzy rozbudowę finansowali i niemal każdego dnia społecznie na niej pracowali. Razem z nimi pracował ks. Bogdan Schmidt.

        21 lipca 1980 roku przystąpiono do pierwszych prac. Rozebrano dobudówkę z 1946 r oraz główną część kościoła, z którego pozostała tylko szczytowa ściana, oraz zaczęto wykonywać wykopy pod fundamenty Podczas uroczystości odpustowej ku czci patrona parafii, 23 kwietnia 1981 roku, ksiądz biskup Jan Gałecki poświęcił kamień węgielny pod rozbudowywany kościół.

Rozbudowa, a właściwie budowa nowego kościoła, trwała kilka lat. Msze w tym czasie odbywały się w prowizorycznie na ten cel przygotowanym podziemiu. 22 grudnia 1985 roku bp Jan Gałecki poświęcił mury kościoła, a 31 grudnia 1985 roku ksiądz Schmidt napisał w kronice: „Dzisiaj Mszą świętą i nabożeństwem dziękczynnym kończymy tak bardzo dla nas łaskawy rok. Po 5 latach budowy, po 10 latach od rozpoczęcia starań mogliśmy wejść do poświęconego kościoła”.  

     Ten wpis do kroniki kończy 10-letni etap budowy kościoła, otwierając jednocześnie kolejny – wyposażanie i urządzanie wnętrza, począwszy od ołtarza, witraży, ławek i konfesjonałów, na mniejszych a niezbędnych elementach, np. stacjach drogi krzyżowej czy świecznikach, kończąc. Ten etap, zapoczątkowany w 1985 roku trwa do dziś.

 

Rok 1987

      Dla parafii pw. św. Jerzego, data 11 czerwca 1987 roku jest równie ważna jak 22 grudnia 1985 roku. Tego dnia na Ziemi Goleniowskiej, a konkretnie na podgoleniowskim lotnisku, przez kilkadziesiąt minut w drodze do Szczecina przebywał Papież Jan Paweł II, 27 kwietnia 2014 roku kanonizowany przez papieża Franciszka. Proboszcz parafii pw. św. Jerzego, ks. Bogdan Schmidt był z ramienia Kurii odpowiedzialny za zabezpieczenie pobytu Papieża na lotnisku. Dzięki jego staraniom w powitaniu dostojnego gościa mogło wziąć udział 40 osób z obu goleniowskich parafii. Papież, po powitaniu go przez oficjalnych przedstawicieli władz kościelnych i wojewódzkich, podszedł do goleniowian, ze wszystkimi się przywitał i chwile rozmawiał. W 10. rocznicę tej wizyty przed kościołem stanął pomnik Jana Pawła II autorstwa Czesława Dźwigaja.

 

Rok 2014

       Od momentu powołania parafii pod wezwaniem Świętego Jerzego minęło 40 lat. Tworzył ją od podstaw i przez 40 lat nią kierował ksiądz kanonik Bogdan Schmidt. Z dniem 1 lutego 2014 roku na własną prośbę został przeniesiony do grona księży seniorów. Uroczysta msza dziękczynna, podczas której delegat Metropolity Diecezji Szczecińsko-Kamieńskiej ks. infułat Edmund Cybulski odczytał dekret o przyjęciu jego rezygnacji z urzędu proboszcza, odprawiona została 26 stycznia. Od dnia 1 lutego 2014 roku proboszczem parafii  pw. Św. Jerzego jest ksiądz kanonik Wacław Nowak. I to on poprowadzi parafię w kolejne lata. Wspierać go w tym dziele będą wikariusz – ks. Piotr Dzedzej oraz ks. senior Bogdan Schmidt.

        Parafia liczy obecnie ponad 8,5 tys. wiernych.

 

Na podstawie „Dzieje kościoła św. Jerzego w Goleniowie” autorstwa Ewy Aberbuch

Maria Palica